IK WORD GEEN VEGETARIËR

Hana was niet zo blij met deze foto

Tot anderhalf jaar geleden at ik zes a zeven dagen per week vlees. Ik at in de ochtend een broodje kipfilet, tijdens de lunch at ik kliekjes van de dag ervoor (als er geen kliekjes over waren dan kocht ik op werk een broodje kipkorn) en met het avondeten moest vlees ook aanwezig zijn.
Als je mij in die tijd had verteld dat ik over zou gaan naar één tot twee keer per week vlees eten, dan had ik je niet serieus genomen en waarschijnlijk ook uitgelachen. Nu, anderhalf jaar later eet ik regelmatig vegetarisch, veganistisch en als ik vlees eet dan is dat hooguit twee keer per week. 

Wat zielig voor dat kippetje

Toen Hana steeds bewustere keuzes maakte op het gebied van duurzaamheid kon het eten niet achter blijven. Ze vertelde mij dat ze het steeds moeilijker vond om vlees te eten naar aanleiding van de documentaires die ze had gezien. Enerzijds ging dit over de impact van vlees op de aarde en anderzijds over het dierenleed. Dit stuk interesseerde mij eerlijk gezegd niet. Wat mij wel interesseerde was wat voor stuk vlees ik die avond zou gaan bereiden. Kipfilet of toch een stukje biefstuk?

Het is mij ook een tijdje gelukt om hier niks van aan te trekken. Zij deed haar ‘ding’ en ik de mijne en wij zouden elkaar hierin vrij laten. In de praktijk bleek dit toch anders te werken. Ik bedoel hier eigenlijk mee totaal niet te werken. Dat zij zich kon storen aan mijn eetpatroon bleef niet onopgemerkt: “Schat wat is er?” “Niks.” Of wat dacht je van deze opmerkingen: “Ah Lee, je eet nu gewoon een lief lammetje, ah wat zielig voor dat kippetje.” Hoe meer opmerkingen zij hierover maakte, hoe belangrijker ik het eten van vlees vond. Ditzelfde principe geldt bij het verbieden van snoep bij een kind (of bij het verbieden van chocola bij Hana). Juist dan krijg je er zin in en wil je er zoveel mogelijk van! Wat dacht ze? Dat ik vegetariër zou worden? Ik kreeg het gevoel dat het van mij werd afgenomen. Het leek er op dat de keuze al gemaakt was en ik het maar moest accepteren. Take it or leave it gevalletje. Dit verklaarde direct ook waar mijn gevoel van opstandigheid vandaan kwam.

Zoek de verbinding

Het is belangrijk om hierover in gesprek te gaan om dichter bij elkaar te komen. We begonnen te praten over dit onderwerp om de keuzes en gedachten hierover te begrijpen. Ik gaf aan dat ik het gevoel had dat ze alleen haar eigen waarden belangrijk vond en deze boodschap doordrukte bij mij, waardoor ik geen mogelijkheid voelde om hier wat op te zeggen.
Door dit juist kenbaar en bespreek te maken creëerden we wederzijds begrip. Hierdoor kon ik ook bij mijzelf nagaan of ik achter mijn eetpatroon over vlees stond.
 
Dit was het moment dat Hana vaker gerechten zonder vlees maakte, maar wel aangaf dat als ik vlees wilde het mogelijk was. Doordat ze het op deze manier bracht voelde ik geen druk, had ik minder de behoefte om vlees te eten en stond ik open voor nieuwe recepten. Zo ging ik van zes á zeven dagen per week vlees eten naar drie á vier keer per week. Ik begon het steeds minder te missen, aangezien het eten zonder vlees zo lekker was!

Mijn advies

Nu, anderhalf jaar later eet ik gemiddeld twee keer per week vlees en sommige weken haal ik dat niet eens. Vlees is nog steeds een onderdeel van mijn eetpatroon. Ik ben geen vegetariër en dat is ook goed. Ik ben vooral gaan bewegen toen ik de vrijheid voelde dat het op mijn tempo mocht en dat ik open en eerlijk in gesprek kon gaan met Hana hierover. Dit is een andere benadering dan hoe het in eerste instantie begon.

Mocht jij zelf in dit proces zitten of een naaste willen laten bewegen? Realiseer je allereerst dat dit een proces is die je de tijd moet geven. Ik heb er zelf anderhalf jaar over gedaan om minder vlees te eten. Dit is ook niet zo gek als vlees een vast onderdeel is in je eetpatroon. In mijn volgende artikel deel ik graag een aantal tips met jullie wat heeft bijgedragen tot het eten van minder vlees.

Ben jij hier ook mee bezig? Welke obstakels maak jij mee of heb jij meegemaakt? Of heb je vragen voor mij? Laat het hieronder weten in een reactie en ik zal het meenemen!

SHARE

8 Reacties

  1. Aziza
    9 oktober 2019 / 18:55

    Super mooi geschreven, heel warm, open en eerlijk. Net als jullie als stel ❤️??

    • Lezan Wurja
      12 oktober 2019 / 20:09

      Dankjewel buurvrouw! Fijn om te lezen dat het mooi geschreven is en ik doe dit graag!

  2. Margret
    9 oktober 2019 / 19:25

    Jullie zijn goed bezig! Zelf heb ik 20 jaar vlees gegeten, maar ben nu alweer 34 jaar vegetariër. Geen vlees en geen vis en ik ben super fit.
    Leuk om jullie verhalen te lezen. ?

    • Lezan Wurja
      12 oktober 2019 / 20:11

      Hoi Margret, allereerst is het natuurlijk fijn om te lezen dat je het leuk vindt om onze verhalen te lezen! En mooi om te lezen dat je zo’n lange tijd al vegetariër bent en je je super fit voelt. Wat was voor jou de reden om geen vlees en vis meer te eten?

  3. sivan
    9 oktober 2019 / 19:26

    Heel mooi geschreven Lee.
    Het is belangrijk om de keuzes te maken die goed bij jezelf passen. Nieuwe gewoontes/ veranderingen zijn niet altijd even makkelijk. Goed bezig en ga zo door ❤️

    • Lezan Wurja
      12 oktober 2019 / 20:14

      Dankjewel zus! Je slaat de spijker echt op z’n kop, want ik maak nu een keuze die bij mij past en dicht bij mij ligt! Wij gaan zeker zo door en echt ook trots dat jullie (jij en Danny) bewuster hiermee omgaan.

  4. Haza
    10 oktober 2019 / 19:39

    Wauw, kan ik me voorstellen! Wat goed dat je dit benoemt!

    • Lezan Wurja
      12 oktober 2019 / 20:15

      Thanks Haaz! Het is een proces en ik wilde dat vooral ook meegeven aan de mensen die hier mee bezig willen gaan of juist bezig zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *